Bookreview: SWITCH

Posted on 26-06-2018

How to change things when change is hard (Chip & Dan Heath)

Switch Amper 2% van de veranderingstrajecten lopen zoals verhoopt en voorzien. Duurzame veranderingen verankeren en een hardnekkige gewoontes achterlaten om ze  in te ruilen voor nieuwe gebruiken blijkt telkens opnieuw aartsmoeilijk. De literatuur biedt ons heel wat pistes om verandering te begeleiden en deze (niet al te zwaarwichtige) review biedt een luchtig en to-the-point inzicht in het wereldberoemde ‘Switch’ van de broertjes Heath;  één van de referentiewerken die aangehaald wordt in de workshop StreetwiZe action workshop Leading Change.

 

Verandermanagement voor nagelbijters

Ik staar uit het treinraam, verzonken in gedachten en blik op de horizon van de Vlaamse lintbebouwing.
Interne cruise control op actief. Raspende tanden in de aanslag. Een onweerstaanbare drang tot kortwieken steekt de kop op. Kilometers gaan voorbij, dorpen defileren voor mijn ogen en mijn nagels worden elke stad een beetje korter. De tanden-mandoline doet zijn werk, tot er op elke vinger enkele triestige millimeters overblijven. More is less?

Ik werp een blik op mijn kortgewiekte klauwen en vol afgrijzen besef ik dat het zo niet verder kan. De trein komt aan op het perron en ik weet dat dit een breekpunt is. Mijn hardnekkige nagelbijtende gewoonte moet uitgeroeid worden. No more biting, no more!

Vol van enthousiasme en gloeiend van trots voor mijn verse beslissing, wandel ik het station van Brussel-Zuid uit. Ik daal de roltrap af  en bij elke trede bekruipen mij druppels van schaamte. Dit is de 543 keer dat ik beslis te stoppen met nagelbijten. En toch voel ik dat mijn overtuiging deze keer wat radicaler uit de hoek komt piepen. Het uitermate pijnlijk moment is aangebroken. Ik kijk mezelf aan in de reflectie van het bushokje en declameer luidop; I need professional help!

Thuisgekomen ijsbeer ik piekerend door de salon en alsof de goden van de zelfhulp het hadden voelen aankomen, prikkelt een boek mijn linkerooghoek. Chip & Dan Heath lachen me toe met hun ‘colgate smile’ en lokken me met veelbelovende blikken naar de blauw-rode kaft. How to change things when change is hard?

264 bladzijden om me te helpen bij mijn ‘al meermaals gefaalde voornemen’. Duizenden geruststellende woorden om me te helpen bij het omdraaien van de Switch. The New York Times noemt het een bestseller, I call it a blogpost Challenge!

Overmatig gevoelig aan sympathieke beeldspraak, geraak ik gecharmeerd vanaf de eerste bladzijde. De Heath broers gebruiken doorheen het ganse boek, de metafoor van de ‘Rider’ en de ‘elephant’. Die analogie hebben zij op hun beurt gehaald bij The Hapiness Theory van Jonathan Haidt en daar ben ik de broertjes uitermate dankbaar voor. Want niks zo krachtig als eenvoudige beeldspraak die als het ware huppelt doorheen mijn brein. Verandering dat is gewoon imaginaire Jungle Book spelen? Game on!

Picture this: Op het beoogde pad van verandering wandelt er een hobbelende en tommelende olifant (emo), die olifant houdt van trage stappen, heeft van tijd tot tijd een pindanoot nodig als beloning en wanneer het moeilijk gaat durft deze olifant al eens een andere richting uit te stormen, stampvoetend op al je goede voornemens. 

Op die gigantische olifant zit een ‘rider’ (ratio), de persoon die het wilde dier in toom probeert te houden door soms eens aan de teugels te trekken. De ‘rider’ snapt volledig wat de verandering inhoudt, maar heeft maar een beperkte controle over de woeste olifant. Deze twee figuren wandelen samen op het pad van verandering  en vinden het erg vervelend wanneer ze niet weten hoe lang het pad gaat zijn en dat het pad een mogelijks Ardeens hobbelpaadje met rotsen en keien is. 

Wanneer je voor een uitdagende verandering staat, moet je dus rekening houden met 3 componenten;

  1. The Rider = Ratio
  2. The Elephant = Emo
  3. The Path = Plan van verandering

Met deze metafoor ga ik aan de slag, notitieboekjes en glitterstiften in de aanslag. Om het hele veranderingsproces te beheersen, bereid ik mij meticuleus voor door gedurende één week een dagboekje bij te houden. Kwestie van grondig en genadeloos mijn psyche een loer af te draaien. Ik durf het nog niet aan om mijn olifant in de ogen te kijken, dus mijn eerste challenge is: mijn nagelbijtende Rider aanpakken. 

 

STAP 1: DIRECT THE RIDER

 

Follow the (nailbiting) bright spots

De broers leren mij dat de ‘rider’ verwarring haat en snel bevriest wanneer de tegenslagen zich opstapelen. Daarom is het belangrijk om op zoek te gaan naar Bright Spots. Bright Spots zijn de hoopgevers die ervoor zorgen dat mijn ‘rider’ de teugels blijft vasthouden en niet overgaat in eindeloze analysemodus. M.a.w. ik moet een moment voor ogen houden waar ik op de één of andere manier niet in knaagmodus overging…dat zijn er verrassend veel. Vreugdedansje!

Script the critical (nailbiting) moves

Op naar de volgende brainwashmethode voor mijn ‘rider’! Tijd om een noodplan op poten zetten voor wanneer het vlees te zwak is. Na 72 bladzijden begrijp ik dat ik enkele simpele regels nodig heb. Enkele regels die ervoor zorgen dat mijn ‘rider’ niet moet nadenken wanneer hij in de problemen komt. Easy GameLists are my middle name (of dat hadden jullie al geraden?)

Point to (nails)destination

Mijn ‘rider’ moet weten waar hij naartoe gaat, het liefst gaat die ook op vakantie naar tropische oorden. Dus mijn volgende opdracht is; create a postcard destination. Een simpel, verstaanbaar en aantrekkelijk einddoel waar je pad naar leidt. Ik duik meteen mijn Instagramfeed in en zie mogelijkheden voor mijn ugly koelkastmagneten en maak moodboards à gogo.

 

STAP 2: MOTIVATE THE ELEPHANT

 

Find the (powerfull nails) feeling

Tijd om de olifant bij de hoorns te vatten. Het emotioneel beestje reageert het best op overweldigende positieve boodschappen. Ik moet dus een sfeer creëren van optimisme die maakt dat ik mijn nagels associeer met plezier en ‘colour popping playfulness’ (could have been my words). Ik droom van een regenboogassortiment van nagellak en vlezige confetti’s die tokkelen op mijn toetsenbord. Werkend aan de olifant, besef ik nogmaals hoe krachtig dat koppig emo diertje wel niet is. Maar met een dosis zelfkennis is hij prima te tackelen.

Shrink the (nail eating) change

Het mantra ‘raise the bar’is verschrikkelijk contraproductief voor verandering. Om onze olifant niet te ontmoetigen heeft hij meteen zichtbare bewijzen nodig van groeiende nagels en moet hij het gevoel hebben dat hij de goeie richting uitwandelt. Ik stel mini doelen op & beslis elke vooruitgang te vieren met een beloning. Ik ga op zoek naar een constructievere beloning, want het is nu zaak van geen slechtere gewoonte aan te smeren. Wijn als beloning wordt kordaat geschrapt en ik geef me alvast 2 stempels op mijn ‘goed-bezig-kaart’.

Build (powerfull nails) identity

Mensen maken verrassend vaak beslissingen op basis van volgende vraag: Hoe zou een persoon zoals mij, reageren in deze situatie. We meten ons een identiteit toe en gaan op basis daarvan dus vrij irrationele beslissingen maken. Ik ga op zoek naar een sterk beeld, een persoon met wie mijn identificatie-wijzertje sneller gaat draaien en die het benodigde dieprood gelakte zelfvertrouwen uitstraalt. Zij is mijn kompas in de woestijn van verlokkingen. 

Growth (nail succes) mindset

Het is niet omdat je olifant eens lekker zondigt dat het ‘shamen’ moet beginnen. Ik overtuig mijn omgeving dat ze lief moeten zijn met mijn tientonner en vooral positief moeten bekrachtigen. Zo voorkom je dat je ergens in een bezemkast als een bezetene nagels staat te raspen gevuld van schaamte en liters van ontmoediging. Met mijn poot eens in de val trappen hoort bij het veranderingsproces, de negatieve vortex vermijden en eens terugblikken naar mijn ‘goed-bezig-kaart’ zal mij hierbij helpen. My elephant is fired up, ready to go!

 

STAP 3: SHAPE THE PATH

 

Tweak the enviroment

Na de ‘Rider’ en de ‘Elephant’ te bewerken is het uur geslagen om een omgeving te creëren waarin mijn emo en ratio de verandering tot een goed einde kunnen brengen. Eerste horde is de nabije omgeving tweaken zodat alles praktisch voorhanden is en liefst ook esthetisch verantwoord (remember mijn bonkende olifant). Een blinkend etui met een ton aan gereedschap om in elke omstandigheid een ‘nail-crisis’ te kunnen voorkomen wordt aangekocht. Hema is my best friend.

Build habits

Ik bouw een moment in die mijn interne Pavlov conditioneert voor klauwenverzorging. Netflix & Chill wordt Netflix & Trim. Een ingepland moment in mijn dagelijkse handelingen dat ervoor zorgt dat ik met genoeg positieve gevoelens aan het wekelijks ritueel van lakken in psychedelische kleuren begin. De trigger van mijn favoriete serie is schering en inslag. Schuldgevoelens voor bingewatching worden efficiënt ingezet voor mijn megalomane veranderingsplan. Begin ik ondertussen al als een nagelpsychopaat te klinken?

Rally the herd

Het finale aandachtspunt in mijn verandersmanagement voor nagelbijters komt er aan! Halleluja, de wereld zal nooit meer dezelfde zijn. De laatste kracht die ik moet inzetten is die van de massa. Al kijk ik soms tegendraads van onder mijn froufrou, toch ben ik enorm beïnvloedbaar door positieve impulsen van mijn directe omgeving. De broertjes Heath raden aan om me te laten omringen met klinkende voorbeelden, die me van tijd tot tijd eens op het matje roepen zonder mijn olifant te kwetsen. 

 

Merci Chip & Dan.

Mij gaan ze niet meer liggen hebben.