[[en]]You might also remember the famed scene in which, through the glass, he shared with Clarice, the FBI agent, his culinary preferences, saying, "I ate his liver with some fava beans and a nice Chianti." By the way, in the original book by Thomas Harris, Lecter’s red wine is "Amarone", a much more appropriate choice. However the film bosses feared that Amarone would not ring a bell with the barbarian cinema-goers, hence the Chianti. This is entirely an aside. The strength of the film lies in establishing a forced connection between the agent and the serial killer. Not only because the FBI has to remotely dissect Hannibal's cryptic clues without testing them out with him but also, during their sparse conversations, they are literally separated by a glass barrier. Since the outbreak of the Corona crisis, we can all imagine how difficult it is to connect remotely or behind glass. The latter is possible literally, as seen with the plexiglass at the checkout in the supermarket, but also figuratively in the glass of a smartphone screen. We also hear more and more that, from now on, working remotely behind a screen will become the new normal. We must first ask ourselves the critical question - is that always a good thing? [[nl]]Misschien herinnert u zich ook wel de befaamde scene waarin hij Clarice, de FBI agente, door het glas heen deelgenoot maakt van zijn culinaire voorkeuren met de woorden:  ‘I ate his liver with some fava beans and a nice chianti’. In het oorspronkelijke boek van Thomas Harris haalt Lecter trouwens de rode wijn ‘Amarone’ aan, een veel gepastere keuze. De filmbonzen vreesden echter dat Amarone geen belletje zou doen rinkelen bij de barbaarse bioscoopganger, vandaar de Chianti. Dit echter geheel ter zijde. De kracht van de film schuilt in de moeizame totstandkoming van connectie tussen de agente en de seriemoordenaar. Niet alleen omdat de FBI op afstand Hannibal’s cryptische aanwijzingen moet ontleden, zonder dat ze die met hem kan aftoetsen. Ook tijdens hun schaarse gesprekken worden ze letterlijk gescheiden door een glazen barrière. Sinds het uitbreken van de Coronacrisis kunnen we ons allemaal voorstellen hoe moeilijk het kan zijn om connectie te maken op afstand, of achter glas. Dit laatste kan letterlijk, zoals het plexiglas bij de kassa in supermarkt, maar ook figuurlijk zoals het glas van een smartphoneschermpje. We horen ook steeds meer dat vanaf nu het werken op afstand, van achter een scherm, het nieuwe normaal zal worden. We moeten ons daarbij wel eerst de kritische vraag stellen of dat wel altijd een goede zaak is?  

©Hannibal Lecter

[[en]]Working remotely can be a good thing. For example, studies of working from home indicate that our productivity often increases. The frustration with commuting disappears and many organisations have seen an increase in job satisfaction and retention since the introduction of home working. However, critical voices can also be heard. The distraction at home can cause extra stress and people quickly miss social contact with colleagues and like-minded people. Moreover, when it comes to creativity, we see that actually bringing people together leads to the creation of other ideas by utilising different perspectives. In short, as always, the answer is ambiguous and the question arises as to how we can use the advantages while limiting the disadvantages. [[nl]]Op afstand werken kan een goede zaak zijn. Zo wijzen onderzoeken naar thuiswerken uit dat onze productiviteit vaak toeneemt. Ook de frustratie rond woon-werkverkeer valt weg en in vele organisaties ziet men een toename in job tevredenheid en retentie sinds de invoering van thuiswerk. Er zijn echter ook kritische stemmen te horen. De afleiding thuis veroorzaakt soms extra stress en mensen missen snel het sociale contact met collega’s en gelijkgestemden. Wanneer het gaat om creativiteit zien we bovendien dat het letterlijk samenbrengen van mensen leidt tot de totstandkoming van andere ideeën, door het benutten van verschillende invalshoeken. Kortom, zoals steeds is het antwoord niet eenduidig en dringt de vraag zich op hoe we de voordelen kunnen benutten terwijl de nadelen beperkt blijven.

[[en]]First of all, when it comes to working from home we have to work on having better arrangements. Trust, a theme that we will return to later, is created by installing predictability. And there is no easier way to do that than to clearly formulate time and place expectations in times of independent work. Think of topics such as availability, or when to use which communication channel. Everyone gets frustrated when a colleague does not answer the phone while sending emails. Agree and avoid conflicts in the relationship! Even after the crisis, it would be good to speak about which activities require personal contact. This is an offshoot of "activity based working"; the agreements about which space, people and methodologies we use to successfully complete a certain activity. [[nl]]Vooreerst maken we het best werk van nog betere afspraken wanneer het gaat om thuiswerken. Vertrouwen, een thema waar we later nog op terugkomen, creëer je door voorspelbaarheid te installeren. En er is geen eenvoudiger manier om dat te doen dan duidelijk de verwachtingen te formuleren in tijden van tijd- en plaatsonafhankelijk werken. Denk aan thema’s als beschikbaarheid, of wanneer we welke communicatiekanalen benutten. Iedereen raakt gefrustreerd wanneer een collega de telefoon niet opneemt terwijl deze intussen wel e-mails verstuurt. Spreek het af en vermijd zo conflicten in de relatie! Ook na de crisis doen we er goed aan om af te spreken welke activiteiten persoonlijk contact met elkaar vereisen. Dit is een uitloper van ‘activity based working’; de afspraken rond welke ruimte, personen en methodieken we gebruiken om een bepaalde activiteit tot een goed einde te brengen.          

[[en]]We would also do well to give autonomy. I'm surprised to learn how many acquaintances working from home have to keep track of what they've done and when. The cause for this is often twofold. First, many organizations speak of trust but don't give it, yet the majority of people thrive on results. They flourish when given the freedom to achieve them. Arnoud and I found a good example of this in Hudiel, known to many through our video "the polyglot". This man never had the opportunity to study, let alone enter a language course. Yet he managed to learn twelve languages on his own. He did this by making autonomous contact with tourists and asking them for help in his learning process, not by following an imposed study plan. This also brings us to a second reason why trust is sometimes lacking. Many organisations find it difficult to translate big ambitions into result-oriented objectives. These objectives contain the what, and especially the why, of a result to be achieved. If the “why” is engaged, people will naturally look creatively for the "how". Just think of Hudiel, his "why" to master languages was to connect with customers in their own language. In this way he made the difference not only for them, but also for his business. [[nl]]Verder doen we er goed aan om autonomie toe te laten. Het verrast me om te horen hoeveel kennissen bij thuiswerk moeten bijhouden wat ze hebben gedaan en wanneer. De oorzaak hiervoor is vaak tweeledig. Ten eerste spreken veel organisaties over vertrouwen, maar geven ze er geen. Nochtans streeft de meerderheid van de mensen naar resultaat. Ze floreren wanneer ze de vrijheid krijgen om dit resultaat te behalen. Een mooi voorbeeld hiervan vonden Arnoud en ik bij Hudiel, bij velen gekend door ons filmpje ‘de polyglot’. De man kreeg nooit de kans nooit om te studeren, laat staan om in een talenopleiding terecht te komen. Toch slaagde hij erin om op eigen houtje twaalf talen te leren. Dit deed hij door autonoom contact te leggen met toeristen en hen hulp te vragen bij zijn leerproces, niet door een opgelegd studieplan te volgen. Dat brengt ons ook bij een tweede oorzaak waarom vertrouwen soms ontbreekt. Heel veel organisaties hebben het moeilijk om grote ambities te vertalen naar resultaatgerichte doelstellingen. Dit zijn doelstellingen die het wat, maar vooral het waarom, van een te behalen resultaat bevatten. Als het ‘waarom’ engageert, dan gaan mensen vanzelf wel creatief op zoek naar het ‘hoe’. Denk maar aan Hudiel, zijn ‘waarom’ om talen te beheersen is om te connecteren met klanten in hun eigen taal. Zo maakt hij niet alleen voor hen, maar ook voor zijn zaken het verschil.

[[en]]And a final tip is found in the term "structured unstructured time". This refers to communicating in a structured manner but in a spontaneous, unstructured way, about things that are not fixed. You can compare it with conversations at the coffee corner, "chit-chat" or kicking off a meeting. Because we make time for them, those conversations are quite common. They often create a relaxed atmosphere and contribute to mutual understanding. Well, the distance between us today should not be a reason for these conversations not to take place. They should form a structural part of our working life. You can easily organize this digitally. For example, our colleague Joke initiated an e-pero for the volunteers. As a Mobile School-StreetwiZe team, we have a team catch-up with only one goal, to find out how everyone is doing. You can also, just like me, pick up the phone more often and have a "check in" with someone. Connection creates trust and mutual understanding. And we really don't get that just by exchanging some fun whatsapp messages! [[nl]]En een laatste tip vinden we in de term ‘structured unstructured time’. Dit verwijst naar het op een structurele manier communiceren op een spontane, ongestructureerde manier, over zaken die niet werden vastgelegd. Je kan het vergelijken met de gesprekjes aan de koffiehoek, ‘chit-chat’ of het aftrappen van een vergadering. Omdat we er de tijd voor nemen, ontstaan die gesprekken heel gewoon. Ze creëren heel vaak een ontspannen sfeer en dragen bij tot wederzijds begrip. Welnu, de afstand tussen ons vandaag mag geen alibi vormen om deze gesprekken niet te laten plaatsvinden. Ze dienen structureel deel uit te maken van onze werking. Je kan dit makkelijk digitaal organiseren. Zo initieerde onze collega Joke een e-pero voor de vrijwilligers. Als StreetwiZe • Mobile School-team hebben we een team-catch up met slechts één doel, de vraag hoe het met iedereen gaat met elkaar beantwoorden. Je kan ook net als ik vaker de telefoon nemen en een ‘check in’ houden met iemand. Connectie creëert vertrouwen en wederzijds begrip. En dat verkrijgen we echt niet alleen door met elkaar wat ludieke whatsapp berichtjes uit te wisselen!

[[en]]And if you want to excuse me now, there's a bottle of Chianti waiting for me ... or was it Amarone? [[nl]]En als u mij nu wil verontschuldigen, er staat een fles Chianti op mij te wachten… of was het Amarone?

[[en]]More Streetfood for Thought? [[nl]]Meer Streetfood for Thought?