[[nl]]Het water loopt me in de mond als ik terugdenk aan de heerlijke gerechten die zij mij en mijn vrienden voorschotelde in onze studententijd. Helaas lijkt de gave om van ingrediënten een gerecht te maken in mijn geval niet genetisch overdraagbaar. Onlangs probeerde ik mijn hard werkende vrouwtje en de lieftallige dochters te vergasten op scampi’s in een getomateerde roomsaus. Het resultaat kan je nog het best omschrijven als droge garnaal op een bedje van Royco minuut soep. Naar mijn zelfgemaakte pasta zijn we nog steeds op zoek. Volgens mij is die van ellende weggelopen. Ik laat het culinair experimenteren dus beter aan anderen over en beperk me tot de betere basiskeuken. Daarin ben ik blijkbaar niet alleen. [[en]]My mouth still waters when I think about the delicious dishes she served me and my friends in our student days. Unfortunately, in my case, the gift of turning ingredients into a dish doesn't seem to be genetically transferable. Recently, I tried to treat my hard-working lady and our lovely daughters to scampi in a tomato cream sauce. The result can best be described as dry shrimp on a bed of Royco minute soup. We are still looking for my homemade pasta. I think it ran away from this miserable concoction. So I better leave the culinary experimentation to others and limit myself to the cooking basics. I'm apparently not alone in that.            

[[nl]]Kent u Gordon Ramsey? Deze voormalig voetballer vond zichzelf opnieuw uit als succesvol chefkok. Zo bereikte hij als eerste Schotse kok een score van 3 Michelin-sterren en opende hij wereldwijd verschillende toprestaurants. De roem kwam er echter door het programma ‘Kitchen Nightmares’ waarin hij zieltogende restaurants opnieuw leven tracht in te blazen. Nu, zijn manier van feedback geven is op zijn minst eigenaardig te noemen. Niet zelden barsten de deelnemers in tranen uit terwijl het laatste restje van hun zelfrespect wegsijpelt door de afvoer van hun verdoemde etablissement. Wat echter wel werkt, is Ramsey’s terugkerende advies om het menu te herleiden tot de essentie. Een eenvoudige kaart, een beperkte keuze aan uitstekende gerechten en eerlijke prijzen vormen voor de meeste restaurants de weg naar een succesvolle zaak. Want noch het keukenmanagement, noch de klant is gebaat met teveel complexiteit. Dit lijkt misschien een open deur, maar toch lijkt het heel wat voeten in de aarde te hebben om de deelnemers hiervan te overtuigen. Mensen hebben vaak de neiging om zaken onnodig complex te maken. Soms doen ze dit uit de misplaatste overtuiging dat dit hun expertise aantoont. En vaak leidt het stellen van complexe handelingen de aandacht af van de echte problemen. [[en]]Do you know Gordon Ramsey? This former footballer reinvented himself as a successful chef. He was the first Scottish chef to achieve 3 Michelin stars and he opened several top restaurants worldwide. His real fame, however, came from the "Kitchen Nightmares" programme in which he tried to breathe new life into moribund restaurants. Now, his way of giving feedback is odd to say the least. Frequently the participants burst into tears as the last remnants of their self-esteem disappear down the drain of their doomed establishment. What does work, though, is Ramsey's recurring advice to reduce the menu to the essentials. A simple menu, a limited choice of excellent dishes and fair prices are the road to a successful business for most restaurants. Neither kitchen management nor the customer benefits from too much complexity. This may seem obvious but it still appears to be quite a challenge to convince the participants of this. People often tend to make things unnecessarily complex. Sometimes they do this out of the misplaced belief that it will demonstrate their expertise. Often posing complex actions diverts attention from the real problems.

©Kitchen Nightmares

[[nl]]De realiteit onnodig complex maken, brengt ons bij het verschijnsel complexity bias. Het is de denkfout die ertoe leidt dat we teveel belang gaan hechten aan complexe concepten. Eén van de redenen hiervoor is dat we als mens niet graag omgaan met het onvoorspelbare, het ongeregelde. Met andere woorden: met chaos. We koesteren liever het idee dat er nog iets van structuur of orde zit in wat ons overkomt, al is die dan onbegrijpelijk complex. Samenzweringstheorieën zijn hiervan het voorbeeld bij uitstek. Eerder dan te aanvaarden dat er soms rampen gebeuren ten gevolge van toeval, kiezen aanhangers van deze theorieën ervoor om te geloven in complexe verklaringen. In waden getooide illuminati, chemtrails of sektes die politici in hun macht hebben, bieden voor sommigen tenminste nog iets of wat houvast. Het weinig benijdenswaardige alternatief, chaos, biedt die steun niet. Het gevaar schuilt er natuurlijk in dat we door complexiteit te verkiezen het zicht kwijtraken op wat er wel aan de hand is en vooral op wat we zelf kunnen ondernemen. Het blindelings volgen van complexe management of politieke verhalen leidt immers vaak tot verlamming of tot afhaken. Nochtans kunnen we met kritisch denken en handelen wel al aan de slag in chaotische tijden. [[en]]Making reality unnecessarily complex brings us to the phenomenon of complexity bias. It is the fallacy that leads us to attach too much importance to complex concepts. One of the reasons for this is that we, as humans, don’t like to deal with the unpredictable, the irregular. In other words, with chaos. We prefer to cherish the idea that there is still something of structure or order in what happens to us, even if it is incomprehensibly complex. Conspiracy theories are the prime example of this. Rather than accept that disasters sometimes happen due to chance, supporters of these theories choose to believe in complex explanations. Illuminati dressed in robes, chemtrails or sects under the control of politicians provide at least some guidance for some people. The unenviable alternative - chaos -  does not provide that rationale. The danger, of course, is that by choosing complexity we lose sight of what is going on and especially what we can do ourselves. After all, blindly following complex management or political stories often leads to paralysis or dropping out. But we can already work with critical thinking and acting in chaotic times.

[[nl]]Een eerste stap is ons denken uit te dagen, eerder dan te vervallen in het zoeken naar complexe verklaringen. Dat is een vaardigheid waaruit projectmanagers moeten putten. Stel je voor, je wordt voor de eerste keer geconfronteerd met de leiding over een heel belangrijk project. Welnu, stel jezelf dan eerst de vraag wat je wil vermijden. Vertraging oplopen zal zeker één van de zaken zijn die op dat lijstje komen te staan. Tweede vraag is dat je dan kritisch de oorzaken oplijst waardoor datgeen je wil vermijden, in dit geval vertraging, toch kan gebeuren. Gebruik hiervoor zoveel mogelijk onderbouwde data zodat je de meest voorkomende oorzaken het hoogst kan rangschikken. In het geval van projectvertraging zou één van die oorzaken het ontbreken van een feedbackcultuur kunnen zijn, eerder dan het ontbreken van een rapporteringssysteem. En tot slot stel jezelf de derde, en laatste vraag: ‘Hoe kan ik de meest waarschijnlijke oorzaak aanpakken?’. Ook hier kan je op zoek gaan naar onderbouwde best practices. In het voorbeeld van een feedbackcultuur kan je bijvoorbeeld kiezen voor het installeren van frequente ‘check in gesprekken’ tussen de projectleden. [[en]]The first step is to challenge our thinking rather than falling into the search for complex explanations. That is a skill that project managers must draw on. Imagine for the first time you are confronted with the leadership of a very important project. Then first ask yourself what you want to avoid. Delaying will certainly be one of the things that will be on the list. The second point is for you to critically list the causes as, what you want to avoid, in this case a delay, may still happen. Use as much substantiated data as possible so that you can rank the most common causes highest. In the case of project delays, one of those causes could be the lack of a feedback culture rather than the lack of a reporting system. Finally, ask yourself the third and last question: "how can I tackle the most likely cause?" Here too you can look for substantiated best practices. In the example of a feedback culture you can, for example, choose to install frequent 'check in conversations' between the project members.  

[[nl]]Een tweede stap is het uitdagen van het systeem waarmee we de chaos moeten trotseren. Systemen als organisaties blijven vaak aanpassingen doorvoeren aan zaken die toch niet werken en dragen zo onbewust bij tot de creatie van meer complexiteit. Durf veranderen, eerder dan voortdurend aan te passen. Ga hierbij op zoek naar eenvoud, eerder dan op zoek te gaan naar complexiteit. Stel je daarom de vraag of de organisatiestructuur (1), de producten en/of diensten (2), de processen (3) en het samenwerken (4) niet eenvoudiger kunnen. [[en]]A second step is to challenge the system with which we must face the chaos. Systems such as organizations often continue to make adjustments to things that do not work anyway and thus unconsciously contribute to the creation of more complexity. Dare to change rather than constantly adapt. Look for simplicity rather than looking for complexity. Therefore, ask yourself whether the organizational structure (1), the products and / or services (2), the processes (3) and the collaboration (4) cannot be simplified. 

[[nl]]Let wel, het eenvoudiger maken is vaak moeilijker dan het lijkt. Bill Bufford, auteur van ‘Dirt: Adventures in Lyon as a Chef in Training’, verwoordt het als volgt: ‘In normal life ‘simplicity’ is synonymous with ‘easy to do’, but if a chef uses the word it means ‘takes a lifetime to learn’. En zo zijn we terug bij koken en neem ik  snel afscheid, de ovenschotel bakt aan. [[en]]Mind you, making it simpler is often more difficult than it seems. Bill Bufford, author of 'Dirt: Adventures in Lyon as a Chef in Training', puts it like this: 'In normal life 'simplicity’ is synonymous with ’easy to do', but if a chef uses the word it means 'takes a lifetime to learn'. And so we are back to cooking and I’ll quickly say goodbye, the casserole is in the oven.

[[en]]More Streetfood for Thought? [[nl]]Meer Streetfood for Thought?