Op onbewaakte momenten vormt zich in mijn hoofd een vlekkeloze wenslijst van boeken, strips of films. Vanaf het moment dat ik echter een Fnac cadeaucheque ontvang, volgt er een grote waas. Dan dwaal ik doelloos door de rijkelijk gevulde winkelrekken, verdwalend in een stroom van willekeurige gedachten. Niet zelden keer ik met de ongebruikte cheque naar huis terug, mezelf beklagend en gefrustreerd. Dezelfde verlammingsverschijnselen maken zich van mij meester wanneer iemand me vraagt met welk geschenkje ze mij een plezier kunnen doen. Vaak volgt er dan iets in het genre van ‘jouw komst volstaat’ of ‘dat hoeft helemaal niet’, beide flagrante leugens!

Gelukkig beseffen we steeds meer dat het mooiste cadeau te maken heeft met de hoeveelheid aandacht die je er als schenker in hebt geïnvesteerd. Onverwacht iets geven dat iemand blij verrast, beter wordt het niet. Zo kreeg ik enkele maanden geleden een koerier aan de deur met een lading wijn, een teken van erkentelijkheid aangeboden door mijn StreetwiZe collega’s. Mijn ogen worden nog steeds vochtig als ik eraan denk, en het is geen pollenallergie. Of de comic die ik mocht ontvangen van het Mobile School team als ondersteuning bij de moeilijke Corona tijden, top! En voor vaderdag kreeg ik dit jaar van het gezin een elektrische gitaar, iets waar ik al jaren van droomde. Dus na jaren luchtgitaar spelen in de keuken is het nu tijd voor het echte werk. Maar gitaar spelen is moeilijk, en dat brengt me bij het thema coaching.

©Bram Doolaege

Door de corona maatregelen is het on site volgen van gitaarles immers niet evident. De zoektocht naar een online coach drong zich op, temeer daar wat ik speelde helaas ook de hond traumatiseerde. Laat mij beginnen met een goede raad. Tik nooit het woord ‘coaching’ gevolgd door een thema. Ik werd bedolven onder wandelcoaches, dieetcoaches, fitnesscoaches, zangcoaches, yoga coaches, computercoaches tot ik pas dagen later terecht kwam bij gitaarcoaches. Helaas volgen de meeste gitaarcoaches, net als hun collega’s uit andere disciplines, hetzelfde stramien. Vooreerst bewijzen ze hun virtuositeit door verschillende moeilijke werken te combineren tot een krachtige gitaarsolo. Dat maakt de argeloze kijker, waaronder ik, triest en hulpbehoevend. Dan volgt er een boodschap die moet geruststellen. Als je hun gepatenteerde coaching methodologie volgt, dan liggen de gouden bergen als muzikant in het verschiet. Dus onderdruk je de vraag waarom de coach zelf, ondanks zijn unieke methode, geen succesvolle muzikale carrière wist uit te bouwen. Hoopvol reik je naar de visa kaart, een trouwe vriend in financieel moeilijke tijden. Na de betaling volgt dan nog de vaststelling dat met ‘regelmatige contactmomenten’ het automatisch doorsturen van instructiefilmpjes wordt bedoeld.  Maar dankzij het geworstel met de ogenschijnlijk ‘makkelijke startersoefeningen’ heeft jouw zelfvertrouwen intussen de afmetingen van een erwt. Daarom kies je dan ook voor het optionele coaching pakket voor gevorderden, en de geschiedenis herhaalt zich.

En dat brengt me ook bij enkele kritische kanttekeningen die we moeten stellen wanneer we het vandaag over coaching hebben. Of we nu zelf iemand coachen of een coach inhuren, de eerste vraag die we ons moeten stellen is hoe we ervoor kunnen zorgen dat er geen afhankelijkheid optreedt. Vanzelfsprekend bestaat onze mobiele school om de kinderen te ondersteunen. Echter, in alles wat we doen staat de zelfredzaamheid van het kind centraal. En soms betekent dat ook dat je als straathoekwerker beter wat afstand, eerder dan het voortouw, neemt. Dat kan door een terugkerend proces op te stellen waarbij de klemtoon ligt op verkenning en niet op het geven van advies.

Ten tweede hebben wij gemerkt dat wanneer je straatkinderen coacht, er veel aandacht moet zijn voor actie en vooruitgang. Natuurlijk is het fijn om verdiepende gesprekken hebben, verbinding is een essentiële component bij coaching. Maar verandering ligt in het doen, in het boeken van successen. Laat daarom een goed gesprek niet in de weg staan van actie door aan te sturen op experimenteren en evaluatie.

Tot slot, en dat geldt voor elke organisatie, is het onze plicht om toekomstige uitdagingen waarmee onze coachees gaan te maken krijgen ook proactief in kaart te brengen. Maar het in kaart brengen volstaat niet. We hebben als coach ook de verantwoordelijkheid om mensen uit te dagen op het vlak van deze nieuwe uitdagingen voor het urgent wordt. Met Mobile School anticiperen wij daarom nu al op de uitdagingen waarmee onze kinderen te maken gaan krijgen, denk maar aan de digitalisering. Verandering vraagt tijd, begin er dan ook vroeg aan.

En als u mij nu wil excuseren, ik heb nog wat akkoorden in te oefenen volgens mijn coach.

Meer Streetfood for Thought?