Hoewel ik probeerde om de grenzen van mijn anatomie te ontkennen, vooral tijdens extra trainingen in Jiu-Jitsu en Taekwondo, kwam ik nooit in de buurt van een volledige split. Het is nu 2020, 32 jaar later en mijn overtollige kilo’s was ik tot voor Corona kwijt. Ook mag ik het eerste seizoen van Jean-Claude Van Johnson toevoegen aan mijn lijstje met favoriete series. In deze komische Amazon Prime reeks vertolkt Jean-Claude Van Damme zichzelf als wereldberoemde filmster. Maar daar blijft het niet bij. Deze rol vormt immers een dekmantel voor zijn echte persona, Johnson. Onder deze alias staat hij immers bekend als gevierd undercover agent.

Naast de originele plot oogstte de serie veel lof. Dit niet in het minst doordat onze ‘muscles from Brussels’ het aandurft om met zichzelf de draak te steken. Zo is er een hilarische scène waarin hij een flink pak rammel oploopt na het mislukken van zijn befaamde horizontale split. Mijn mooie dochters, beide tieners, werden meteen verliefd op de show én op de acteur Jean-Claude Van Damme. Vandaar dat we een JCVD revival festival plannen, met oude video's en een aantal gênante pogingen van mijn kant om die perfecte split te imiteren. Hoe dan ook, de populariteit van Jean-Claude is terug waar ze hoort, dus ik zal mijn stramme knoken beschouwen als een bijdrage daaraan.

©Jean Claude Van Damme

Niet alleen in de filmindustrie kan het nuttig zijn om humor en zelfspot te combineren. Vooreerst laat de wetenschap zien dat het kunnen lachen om jezelf je humeur verbetert. Zelfspot draagt ook bij tot de ontwikkeling van persoonlijke veerkracht en zorgt ervoor dat mensen je wat meer krediet geven. Dat laatste in figuurlijke zin, wat jammer is in deze crisistijd maar dat terzijde. In ieder geval is het hanteren van zelfspot een middel om drempelverlagend te werken. Dat is essentieel willen we een klimaat van creativiteit in onze organisaties aanwakkeren. Defensieve ego’s hebben in zo’n klimaat geen plaats meer, punt.  

Bovendien draagt  humor niet alleen bij tot meer werkvreugde, maar ook tot meer resultaat. Het is dan ook jammer dat er weinig initiatieven rond ‘lachen op het werk’ te bespeuren zijn. Geef nu toe, wanneer was de laatste keer dat je naar een vergadering ging en dacht ‘dat wordt weer dolle pret’. Integendeel, ik volgde onlangs een workshop rond ‘wellbeing’ en verbaasde me dat mijn zeldzame lachbuien werden veroorzaakt door binnenpretjes. Laten we daarom eens verder gaan dan het gedoodverfde werkplezier en ons de vraag stellen ‘hoe maken we ons werk lollig?’ De Joker had immers een punt met zijn ‘Why so serious’.

Tot slot kan humor ons helpen om met moeilijke situaties en mensen om te gaan. Kijk maar naar alle grapjes rond Covid-19 die de ronde doen, lachen werkt ontladend. Zou het geen idee zijn om de zoveelste workshop rond omgaan met moeilijke klanten af te wisselen met een creatieve brainstorm ‘Hoe kunnen we lachen met onze ellende?’. Ik sta alvast paraat om die te modereren en zal wel ergens een gaatje vinden in mijn agenda.          

En als je me nu wilt excuseren, ik heb wat rekoefeningen te doen.

Meer Streetfood for Thought?